in

Cute Love OMG

Danielle, een sterke vrouw in de scheepvaart

Danielle Lammens

Een schip onderhouden, dan denk je vanzelf aan matrozen die tegen de wind op het dek staan te schrobben of een dikke laag verf op de boeg leggen… maar tegenwoordig betekent het ook ervoor zorgen dat de aandrijvingsmotoren van het schip, de pompinstallaties, de bruggen tot zelfs het veiligheidsmateriaal in perfecte staat functioneren. Danielle Lammens vertelt ons hoe de nieuwste technologieën hiervoor worden ingezet.

Danielle is maintenance manager bij Exmar, een job die vroeger niet echt bestond in de scheepvaart. “Eigenlijk zorgen we ervoor dat alle onderdelen van onze schepen onderhouden worden wanneer dat precies nodig is zodat we niet onnodig of systematisch machines en toestellen moeten openen en vervangen.” De industrie 4.0 moet ervoor zorgen dat we op een schip heel precieze metingen uitvoeren zoals toerental, druk, debiet en trillingen en dat deze grote berg aan gegevens via algoritmes worden omgezet in een juiste beoordeling voor verder onderhoud. Danielle: “De scheepvaart heeft natuurlijk zijn specifieke technologische uitdagingen. Zo is het een hele klus om de vele meetgegevens van een schip midden in de oceaan door te seinen naar de andere kant van de wereld.” Het toont meteen aan dat elke technische innovatie nieuwe uitdagingen schept. Het is aan de jeugd van vandaag om deze aan te gaan, want een efficiënt draaiend schip met optimale aandrijving verbruikt minder energie en is dus ook beter voor het milieu. De toekomst is de autonome scheepvaart. Al in 2020 worden onbemande schepen voorspeld, een evolutie die waarschijnlijk vroeger zal doorbreken dan onbemande Tesla-wagens.

Elke technische innovatie schept nieuwe uitdagingen.

Danielle is een vrouw in een mannenwereld. Van de 150 kapiteins op de schepen waar ze mee samenwerkt, zijn er slechts twee vrouwen, geen enkele hoofdingenieur aan boord is vrouwelijk. “Nochtans is er geen enkele reden waarom vrouwen geen technische beroepen zouden kunnen uitvoeren.” Aldus Danielle. Zelf hield ze er uit principe ook nooit echt rekening mee, wat niet wil zeggen dat ze er niet mee geconfronteerd werd in haar carrière. Zo stapte ze als jonge medewerker vol moed naar een afdeling waar enkel mannen werkten, maar kreeg ze niet de kans instructies te geven omdat de ingenieur haar niet wilde geloven en enkel de instructies van haar leidinggevende wilde volgen. Gelukkig greep die laatste onmiddellijk in en eiste hij dat Danielle en haar expertise aanvaard werd. Gaandeweg kreeg Danielle meer vertrouwen en kon ze aantonen dat mogelijke twijfels echt wel onterecht waren.

Er is geen enkele reden waarom vrouwen geen technische beroepen zouden kunnen uitvoeren.

Als kind was Danielle nu niet echt het typische meisje-meisje en speelde ze inderdaad graag met autootjes, maar dat wil niet zeggen dat ze daarom een echt jongenstype was. Ze was naast haar technische interesse ook met ballet en dans bezig, en kon zich sociaal uitleven in de scouts. Gesteund door haar ouders, kon ze opgroeien naar haar interesses en werd ze niet in een meisjesrichting geduwd, al ziet ze dit vandaag nog steeds vaak anders lopen.

Een meisje denkt al gauw dat ze het niet kan, zeker op gebied van techniek, maar ik toon toch maar dat dit duidelijk een misverstand is.

Tegen het advies van het centrum voor leerlingenbegeleiding om naar het technisch onderwijs te gaan (ASO zou te moeilijk zijn), startte ze de opleiding Moderne talen-Wiskunde. Danielle: “Een meisje denkt al gauw dat ze het niet kan, zeker op gebied van techniek, maar ik toon toch maar dat dit duidelijke een misverstand is. Talen en vooral Engels gingen niet vlot, grappig om nu vast te stellen dan alle communicatie in het Engels gebeurd, maar dan al doende, in real-life.” In het 3e middelbaar wou ze architect worden, uiteindelijk startte ze de opleiding industrieel ingenieur om dan bouwkunde te volgen. Maar door haar goede resultaten voor chemie, kreeg ze het advies daarin verder te studeren. Danielle blikt terug op die wijzigende studie-interesses: “Achteraf bekeken maakt het weinig uit wat je studeert. Je carrière maak je zelf terwijl je met je carrière bezig bent. Ik ben nu afgestudeerd als proces ingenieur en heb dit een kleine drie jaar gedaan, maar op zich doe ik daar nu niet veel meer mee. Ik hou immers van variatie en had zo verschillende functies bij Aker Kvaerner, het bedrijf waar ik lange tijd werkte.” Voor een bijzonder project trok Danielle een jaar naar Mumbai in Indië. Ze leerde functioneren in verschillende culturen, waarin ze compromissen zocht en een oplossing vond voor de verschillende werkstijlen. Nadien bij Shell stuurde Danielle vooral mensen aan en zorgt ze ervoor dat het onderhoudsteam maximaal kan renderen. Ze zet haar logisch verstand en menselijke vaardigheden te volle in en illustreert dat je ook een beroep in technologie kan uitoefenen zonder voortdurend de handen vuil te maken maar anderzijds hoef je daar ook niet bang voor te zijn.

Je carrière maak je zelf terwijl je met je carrière bezig bent

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Wouter leidt ons als technologisch ondernemer naar de geneeskunde van de toekomst

Cybergevaar? Sharad Pokhrel komt eraan!