in

Love OMG

Nieuwsgierige Inge, een duurzame ingenieur

Nieuwsgierigheid

Hoe werkt een raket? Waarom ontstaat een regenboog? Als kind wilde Inge Craninckx weten hoe de wereld in elkaar zat. Een gezonde nieuwsgierigheid en heel wat wetenschappelijke interesse, maar toch was het niet haar droom van jongs af aan om ingenieur te worden. Ze wilde vooral buiten spelen, sociale contacten hebben en activiteiten organiseren bij de scouts. Haar studies Wetenschappen-Wiskunde verliepen vlot, maar waren zeker niet de grote passies in haar leven. Toen ze op het einde van het middelbaar moest kiezen wat verder te studeren, twijfelde ze dan ook. Ze had interesse in journalistiek, geschiedenis, politieke wetenschappen. Ze vond al deze domeinen boeiend en leuk. Mede onder invloed van haar ouders koos ze uiteindelijk voor een STEM-opleiding, want daar kon ze alvast goed haar boterham mee verdienen. Een rationele keuze waar ze zeker geen spijt van heeft. Inge: “Een ingenieursdiploma betekent een interessant toegangsticket op de arbeidsmarkt waardoor je als pas afgestudeerde zonder ervaring toch je kans kan wagen. Eventuele andere passies zoals boeken lezen en schrijven kan je erna nog steeds botvieren als hobby.”

Een ingenieursdiploma werkt als VIP-ticket op de arbeidsmarkt

The real thing

Inge startte met de studies Bio-ingenieur, maar vond de opleiding toch wel heel theoretisch. Ze stapte dan ook over naar industrieel ingenieur en het praktische, toepasbare werk met concrete probleemstellingen lag haar wel. Het waren ook spannende tijden voor studenten die zich toen verdiepten in elektronica, met de opkomst van internet en door allerlei nieuwigheden een zotte en boeiende periode. Ze kreeg de kans een eindwerk te maken over beeldsensoren bij IMEC in Leuven, een wereldtop onderzoekscentrum in hoogtechnologische innovaties. Uit het onderzoek voor dit eindwerk ontstond een spin off bedrijf waar ze aan de slag kon. Ze was er chip designer en volgde elk project van A tot Z op met de klant. Toen na een jaar de jaarresultaten van het bedrijf gepresenteerd werden, merkte ze dat ze van heel wat aspecten van het bedrijfsleven zoals jaarbalansen of personeelsbeleid nauwelijks iets afwist. Ze besliste het mooie maandloon en de chique bedrijfswagen terug in te leveren om een jaar bedrijfsbeleid bij te studeren. haar eerste werkervaring kon ze wel direct toepassen in haar studies. Inge adviseert jongeren dan ook om niet te lang op de schoolbanken te blijven plakken. “Durf gerust een jaar iets te proberen in een bedrijf. Probeer de realiteit te testen. Je kan en móet nog zoveel bijstuderen later in je leven.”

Durf gerust een jaar iets te proberen in een bedrijf. Probeer de realiteit te testen. Je kan en móet nog zoveel bijstuderen later in je leven

Productieprocessen

Na deze extra studies ging Inge bij Toyota aan de slag in Brussel, op het Europees hoofdkantoor van dit Japans bedrijf. Ze werkte er drie jaar als projectmanager waarbij de verschillende afdelingen logistiek op elkaar afgestemd dienden te worden en dat in een internationale omgeving. Het was een fantastische ervaring om Europa rond te kunnen reizen en een goede leerschool, maar ze miste ook wel de voeling met productie-omgeving. Net zoals toen ze wilde weten hoe een regenboog precies werkt, wilde ze ook nu weten hoe het productieproces precies verliep. Maar Toyota heeft geen fabrieken in Vlaanderen, zo kwam ze in de productie van Atlas Copco terecht in Antwerpen.

Dit bedrijf specialiseert zich in zich in industriële machines die het mogelijk maken dat weer andere bedrijven optimaal kunnen functioneren. Vanuit het raam in het bedrijf in Boom illustreert ze: “We maken luchtcompressoren om lucht door vloeistoffen te jagen in brouwerijen, compressoren die voor de aandrijving van transportbanden zorgen, mobiele machines die testen of pijpleidingen luchtdicht zijn, verhuren generatoren die voldoende elektriciteit opwekken om de gigantische windmodelens op zee te kunnen assembleren, enz.”

Technologische duurzaamheid

Inge kreeg enkele jaren geleden de kans een groot project uit te voeren dat de speerpunten van duurzaam beleid voor Atlas Copco wereldwijd ging bevragen bij werknemers, klanten en andere stakeholders. “Onze klanten maar ook onze medewerkers vonden het soms moeilijk te bevatten hoe we precies inzetten op veiligheid, ethisch ondernemen, afvalstromen en diversiteit. We moeten dus op de juiste manier kunnen aantonen dat we naast kwaliteit ook duurzaamheid hoog in het vaandel houden.” Inge geeft aan dat de impact op duurzaamheid situatieafhankelijk is. Zo moet je ineen productiesite in India vooral inzetten op efficiënter waterverbruik wegens het grote tekort aan drinkwater daar, en focussen sites in Wilrijk en Houston (in de Verenigde Staten) in de eerste plaats op een beperking in CO2-uitstoot. Dankzij dit project werden de prioriteiten in het duurzaamheidsbeleid uitgeklaard en krijgen voortaan de juiste projecten met het meeste impact prioriteit. Dit is een relevant verhaal voor de verschillende stakeholders. Om deze analyse te kunnen doen, moet je niet enkel inzicht hebben in de verschillende economische en ecologische uitdagingen van de multinational, maar ook een begrip van de bedrijfsactiviteiten en sterke analytische skills om vele cijfers te kunnen interpreteren. Inge toont alvast aan hoe je door te werken in de technologische sector kan streven naar een meer duurzame wereld voor ons allemaal.

Door te werken in de technologische sector kan je streven naar een meer duurzame wereld voor ons allemaal

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Van ingenieur naar metaalarbeider, leraar, elektronica en consultancy

Zie ginds komt de stoomboot… wat je er nog niet over weet!